Het is inmiddels duidelijk en algemeen aanvaard dat AI-agents niet goed kunnen functioneren zonder voldoende context. Naarmate organisaties hun gebruik van AI uitbreiden en streven naar nieuwe, agentgebaseerde workflows, zijn er diverse technische en architectuur oplossingen voor contextmanagement ontstaan. Maar wat bevatten deze semantische lagen, contextvlakken en kennisbeheersystemen eigenlijk? En waar halen we al die context vandaan?
In deze lezing richten we ons op welke informatie daadwerkelijk nodig is, in plaats van hoe die informatie wordt opgeslagen of verwerkt. Als we een stapje terug doen, zien we dat alle ‘context’ of ‘kennis’ uiteindelijk bestaat uit zeer eenvoudige basiselementen – entiteiten, definities en relaties – die zeer vertrouwd zijn voor degenen onder ons met een achtergrond in datamodellering. We zullen de uitdagende wereld van knowledge graphs en ontologieën bekijken door deze zeer praktische bril, waardoor we niet verstrikt raken in standaarden en syntaxis en ons kunnen concentreren op het belangrijkste: de kennis zelf.
- Wat is die ‘context’ waar iedereen het steeds over heeft?
- Dingen, definities en relaties – terug naar de basis
- Metamodellen – wat moeten we hierover weten?
- Conceptuele modellering gebruiken als methode voor contextontdekking
- Samenvatting van de knowledge graph en hoe deze zich verhoudt tot conceptuele modellen
- Wat hoort waar thuis in de piramide van de knowledge graph: woordenlijsten, ontologieën en instanties
- Metadata graphs versus ‘daadwerkelijke’ grafieken – verschillen in schaal en use cases
- Het beheren en onderhouden van kennis in de hedendaagse onderneming.










